Recensie: Pep en het zingende scheetkussen

Recensie: Pep en het zingende scheetkussen

Pep en het zingende scheetkussen by Annemarie van der Eem, Jop Kraaijkamp, jongen op een podium met een gitaar en een zingende scheetkussenJe kent scheetkussens? Maar ken je ook scheetkussens die kunnen zingen? Nee? Wel, lees dan zeker dit doldwaze leuke boek!

Soms kan scheetjeshumor echt niet werken voor me. Tja, ik ben dan ook een volwassen vrouw. Ik vind sommige dingen gewoon wat vies. Gelukkig is dit boek verre van vies. Ja, er zijn bergen scheetjes. En ja, de scheetkussens maken echt de meest ranzige geluiden en hebben ook nog eens de meest gore geurtjes, maar het was ook gewoon heel hilarisch. De meeste scheetkussens die ik ken zijn maar saaitjes, en deze klonken echt fantastisch.

In dit boek dus scheetkussens. Een hele fabriek zelfs. Maar wat als er een scheetkussen is die liever wilt praten en zingen? Ja, deze scheetkussen zingt niet alleen ze praat ook. Hallo naar Lala! En de andere scheetkussens kunnen dat ook, en weet je, ik vond het niet eens erg dat we opeens de fantasy richting opgingen, ik vond het eigenlijk wel leuk. Maar ja, je snapt al dat als je een scheetkussenfabriek hebt met allerlei afdelingen om echt alles perfect te krijgen (geur, hoe vaak je kan zitten op zo’n kussen, geluid, en meer, en oh ja, ik wilde deze fabriek even in het echt zien) het toch niet handig is om een zangkussen te hebben. Ik was nieuwsgierig of Pep Lala een kans zou geven, of dat ze een kans zou krijgen.

Gelukkig komt die kans. Hij was eerst niet heel zeker en wilde graag gewoon dat ze een gewoon scheetkussen was (voornamelijk voor zijn vader). Maar uiteindelijk zag hij dus een kans en ik vond het tof dat hij deze greep. Plus, dat hij dus nog even dat allemaal regelde. Want ja die scheetkussens zijn leuk, maar de toekomst is duidelijk meer een verrassing-scheet/misschien geen scheetkussen. Ik moet zeggen dat toen ik die plannen zag ik ook een aantal zou willen bestellen. Kun je nagaan, heb je een rotdag dan zet je gewoon een grappige mopjeskussen onder je billetjes, en laat het lachen beginnen.

Bien en Pep waren ook echt geweldige vrienden en ik vond het leuk om ze samen te zien. En ook tof dat ze dus samen muzikaal zijn. En ik was ook erg in mijn nopjes met Bien, een meisje dat gewoon lekker scheetjes laat en gewoon haar gang gaat en niet geeft of het nou past bij haar meisjes-zijn of niet.

Oh OH en al die liedjes die Lala zingt? Geweldig gekozen, ik lag echt steeds dubbel en ik had dus het hele boek flarden van liedjes in mijn hoofd die er nog steeds in zitten, haha.

Gegeven dat Pep geen zin heeft om de fabriek over te nemen (en ik vond het fijn dat hij en zijn vader dat gesprek hadden), kan Bien dat niet doen als ze volwassen is? Ze is echt helemaal gek van scheetkussens en heeft alle ideeën. Ze zou fantastisch zijn voor de baan!

De illustraties door Jop Kraaijkamp waren echt geweldig en brachten een extra laag humor in het boek.

Oh, alleen Izzie, van wie ik dacht dat het een meisje was en ik was het hele boek verward, waarvan is Izzie een afkorting? Ik ken alleen Isabel/Isabelle/Isa en dat zijn toch allemaal meidennamen. Maar goed, Izzie is een eikel en ik ben ook eigenlijk wel klaar met pestkoppen in verhalen.

Al met al, zoek je een boek dat je heerlijk laat lachen en waardoor je nu zelf ook wel zo’n speciale scheetkussen wilt? Lees dan dit boek!

Star rating, 4.5 stars

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.